Vogelpoep en vrede: vooruitzicht op een vrolijk levenspad?

Vredesvlaggen Peace in the Park
Deelnemers maken vredesvlaggen bij Peace in the Park

Zeeheldin overweegt een nieuw levenspad in te slaan. Tijdens deze vredesweek ziet ze in alles een teken. Zelfs in vogelpoep (“flatsj”) op haar hoofd.

Pad in de Paleistuinen

Hoe loopt je levensweg (oftewel het pad in de Paleistuinen)?

Soms heb je van die periodes dat je voelt dat er een nieuwe weg voor je aan het openen is. Het kriebelt, maar je weet nog niet precies wat er gaat gebeuren. Een paar dagen geleden kreeg ik ineens een idee om iets nieuws te gaan doen. Nog geen totaalplan, maar het voelt als een begin naar iets groters.

Weten wat je wilt geeft focus
Dat geeft me nieuwe energie en vooral daadkracht. Ik ben de laatste dagen informatie aan het verzamelen, aan het leren, ik denk na over wie ik hiermee zou kunnen helpen en ik probeer erachter te komen wat ik precies wil en of ik daar langere tijd enthousiast mee aan de slag zal willen en kunnen.

Hebben jullie dat ook, dat als je eenmaal echt weet wat je wilt, dat je het dan bijna altijd krijgt? Dat geeft zo’n focus. Zo’n energie. Dan moet het wel heel gek lopen, wil het niet lukken. Alleen duurt het bij mij vaak ontzettend lang voor ik voel wat ik wil.

Internationale dag van de vrede
Het was maandag internationale dag van de vrede. Den Haag viert dat uitgebreid als ‘internationale stad van vrede en recht’ met Festival Just Peace. Op zondag was in het kader daarvan in de Paleistuinen – vlak bij mijn huis – een piepklein, lief festivalletje: Peace in the Park. Er was daar van alles te doen: tai chi, bailong ball, pianoflow, improvisatietoneel, stiltewandelingen, vredesvlaggen schilderen, etc.

Vredesvlaggen schilderen bij Peace in the Park

Vredesvlaggen schilderen bij Peace in the Park

Overal tekens
Ik liep daar rond met het gevoel dat alles erop was gericht me verder te helpen op de juiste weg. Want als ik, zoals nu, ergens op ben gefocust, dan zie ik overal tekens: elk gesprek inspireert me, ieder beeld roept iets op, ieder nieuwsbericht relateer ik aan mijn persoonlijke project en ga zo maar door. Een beetje zoals mensen wel eens hebben als ze verliefd zijn. Dat je het gesprek van hun nieuwe liefde Kim probeert af te krijgen, door over iets totaal anders te beginnen en dat ze het gesprek dan toch weer snel terugbrengen naar hun geliefde. “Wat leeft het vluchtelingenprobleem ineens in Nederland.” – “Ja, daar is Kim ook heel erg mee bezig.” “Ik hoop dat er nog taart is.” – “Kim snoept nooit.” “Mijn oma ligt in het ziekenhuis.” – “Oh, wat erg! Kim zegt altijd dat er niks belangrijker is dan je gezondheid.” Zucht… zo ben ik dus nu, maar dan vooral in mijn hoofd.

Lekker buiten in de zon

Wensboom Peace in the Park

Wensboom Peace in the Park

Ik ga eigenlijk vooral naar Peace in the Park voor een filosofische workshop over innerlijke vrede. Maar als ik bibberig, zonder jas in de schaduwrijke tent zit om een uur te filosoferen met de andere deelnemers en ik merk dat ik – nog voor het is begonnen – al voor de derde keer verlangend naar het verder zonnige park kijk, besluit ik toch iets buiten te doen. Ik krijg er geen spijt van. Fijn om te doen wat ik voel en niet voor de beleefdheid te blijven zitten. Mijn ‘Kim-gedachte’: in mijn werk ga ik wat ik wil, belangrijker maken dan wat ‘men’ van me zou kunnen verwachten.

Een reep in de goede richting

Spreuk Sri Chinmoy

Ondernemersspreuk? Van Sri Chinmoy

Eenmaal buiten haal ik wat lekkers: een gembersapje bij superlieve verkopers die me er een kokos-notenreep bij cadeau doen met de tekst ‘We do not fail – we just fall a few times on our way to the destination (Sri Chinmoy). Gedachte: Ik ga ondernemen en mocht ik onderuit gaan, dan krabbel ik gewoon weer overeind. Tijd om zonder angst te experimenteren!

Vrolijk zonder concessies
De workshop lachyoga wordt gegeven voor een vrolijke dame van 75. Ze vertelt de grote kring deelnemers dat lachen goedkoper is dan botox. Het lijkt goed te helpen, want ze ziet er minstens 20 jaar jonger uit. Na wat grappige oefeningen is de conclusie dat lachen en vrolijkheid bijdragen aan vrede. Een simpele boodschap, maar ik zie het als een aanwijzing dat ik op de goede weg zat, want wat ik ook ga doen, ik wil me er vrolijk bij blijven voelen. Geen concessies op dat vlak. En als ik er dan op mijn 75e zo uit mag zien, dan hoor je mij niet klagen.

Labyrint

Labyrint voor de vrede

Labyrint voor de vrede

Er is ook een labyrint. Dat is geen doolhof waarbij je de weg naar buiten moet zien te vinden, maar een geleid pad, waarbij je niet hoeft na te denken over de route. Het maakt dat je goed kunt mediteren of over iets kunt nadenken terwijl je loopt. Op een gigantisch stuk stof is een labyrint geschilderd. Je loopt de route naar het midden en kunt daar stilstaan bij vrede. Tijdens het lopen concentreer ik me naast vrede op mijn levensweg tot het huidige moment en waar de weg me gaat brengen. Ik realiseer me dat wandelen me altijd helpt om te ontdekken wat ik wil. Ik besluit vaker iemand uit te nodigen voor een wandeling. Zo wandelend praten, geeft me vaak fijne inzichten.

Waarop richt je je aandacht?

VirtueScope en repen van Arzubakt

Thuis bekijk ik de VirtueScope en eet er een reep bij van Arzubakt (van de Swan Market)

In het park staan tafeltjes waar je kunt aanschuiven bij iemand die je helpt bij het leggen van je Virtuescope. Het is bedoeld om je aandacht op je kwaliteiten te richten en zo tot nieuwe mogelijkheden te komen. Je trekt een kaart met een mooie eigenschap die jouw basiseigenschap is, vervolgens trek je aandachtskaarten voor alle maanden van het jaar en uiteindelijk een uitkomstkaart. Sommige maandkaarten betekenen ook nog iets anders.

Op het moment dat ik ga zitten, poept een vogel op mijn gezicht. Echt ‘flatsj’ op mijn voorhoofd en wang. Omdat ik altijd heb geleerd dat een vogel die op je poept geluk voorspelt en we het hebben over mijn komende jaar, lijkt de betekenis me duidelijk: het komende jaar wordt extra gelukkig! Met dank aan deze gevederde vriend.

Terwijl ik met een zakdoekje de poep van mijn gezicht veeg, herinner ik me dat ik iemand in een soortgelijke situatie ooit hoorde zeggen: “Ik ben blij dat paarden niet kunnen vliegen”. Met een grote smile trek ik als basiskaart ‘vrolijk’. Yep, dat is wel een basiseigenschap van me, zelfs in dipperiodes.

Naar binnen en naar buiten

Mijn basiskaart is 'vrolijk'

Mijn basiskaart voor de komende 12 maanden is ‘vrolijk’

Ach, het maakt op zich niet uit wat er op die kaarten staat, het zijn allemaal manieren die maken dat ik even naar binnen ga en daar is het me om te doen. Heerlijk om me weer ondernemend te voelen. Benieuwd wat dat me gaat brengen.

About the Author

Zeeheldin
De bloggende zeeheldin blogt vanuit het Haagse Zeeheldenkwartier over van alles wat haar interesseert. Daar wordt ze blij van. Jij hopelijk ook. Volg haar op Twitter (@zeeheldin) en Facebook (zeeheldin).

Be the first to comment on "Vogelpoep en vrede: vooruitzicht op een vrolijk levenspad?"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*